Ατιτλο ποιημα.

Το δωματιο ηταν φωτισμενο
απο ενα κερακι μονο,αναμμενο.
Η μουσικη ηταν μυστικη
μια μελωδια κωμικοτραγικη.
Οι ελεφαντες χορευανε τανγκο
στριφογυριζοντας ακαταπαυστα
πανω απο το αυτι μου.
Στην γωνια παραπερα
παιζαν μπλακτζακ ενας σκυλος
ενας ψυλλος
και μια παρεα κροκοδειλων.
Απο τα βρισιδια και την καπνα
η γρια χελωνα προχωρουσε γοργα
ακολουθωντας την μεθοδικοτητα
των τρωκτικων που συνομωτουσαν
εναντιον
του μαγειρα των μεγαλειων.
Μια αρρωστημενα θηλυκη
εικονα πλαστικη
που με τυρανναει εδω και
χρονια
σαν την βρωμερη κολωνια
που οσο την τριβω
πια
δεν φευγει
αλλα επιμενει οπως
η νεκρη Μαρια διατεθημενη
να επιστρεψει στην ζωη
χωρις να εχει αποσυντεθει.